Συγγραφή: Eon
Θεσσαλονίκη, 24 Δεκεμβρίου 2010

 Ήταν 8 η ώρα και τα πρώτα χτυπήματα στην πόρτα, για τα κάλαντα, με σήκωσαν από το κρεβάτι μου. Στο background, από τον media player του υπολογιστή μου, ακουγόταν το Χριστουγεννιάτικο τραγούδι Carol of the Bells των Celtic Woman. Τεντώθηκα με ευχαρίστηση και έτρεξα στο παράθυρο ανοίγοντας με αγωνία την κουρτίνα. Το χιόνι είχε καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του πεδίου ορατότητάς μου, προσφέροντάς μία αίσθηση απέραντης γαλήνης και ευχαρίστησης, καθώς σηματοδοτούσε την αρχή των διακοπών. Ανέβασα το volume του τραγουδιού και άνοιξα την πόρτα στα παιδιά των καλάντων, με τα οποία αντάλλαξα τρία λεπτά μουσικής για μερικά ευρώ, κουλουράκια και καραμέλες.

 Αν και αρκετά ξεθωριασμένη, η παραπάνω ανάμνηση παραμένει fixed, πίσω στα παιδικά μου χρόνια, νομίζω στο 16ο έτος της ηλικίας μου. Διέφερε σημαντικά ως προς τις επόμενες χρονιές, ακολουθώντας ένα σταθερό crescendo φτάνοντας στην σημερινή αποκορύφωση, δεδομένου ότι ξύπνησα στις 12 η ώρα από το επίμονο χτύπημα του θυροτηλεφώνου, από έναν νεαρό που επιθυμούσε να μου μοιράσει διαφημιστικά, σήκωσα τα κατεβασμένα παντζούρια αντικρίζοντας έντονες νεφώσεις και έκλεισα τον media player που έπαιζε σε repeat, όλο το βράδυ, την playlist που περιλάμβανε τα soundtracks διαφόρων τίτλων βιντεοπαιχνιδιών.

Η διαφορά έγκειται στο level of adorableness

 Μερικές (διαχρονικές) συμβουλές προς όλους τους αθλητές(traceurs και μη) ανεξαρτήτου ηλικίας. Υπάρχει ένας παλιός μύθος σχετικά με τον πρίγκιπα Siddhārtha, τον ιδρυτή του Βουδισμού που θα ήθελα να χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα. Είχαν περάσει αρκετές μέρες για τον πρίγκιπα, χωρίς φαί, μπάνιο και με ελάχιστο νερό, έτσι ώστε να παραμένει με το ζόρι ζωντανός, στην προσπάθειά του να πετύχει φώτιση, απομακρύνοντας κάθε του επιθυμία. Στις όχθες ενός ποταμού, αντίκρισε μία μικρή βάρκα με δύο ψαράδες. Ο πρώτος ψαράς δίδασκε στον γιο του, πως να ψαρεύει, δείχνοντάς του πως να χρησιμοποιεί το καλάμι.

“ Αν το αφήσεις πολύ χαλαρό, θα σου φύγει, αν το κρατήσεις πολύ σφιχτά, θα σπάει. “

Τότε ο πρίγκιπας, συνειδητοποίησε την σημασία του balance και της εφαρμογής του σε κάθε πτυχή της ζωής του. Έφαγε ρύζι, ήπιε νερό και πλύθηκε στα νερά του ποταμού. Παρόλα αυτά, τον παράτησαν όσοι μαθητές των ακολουθούσαν θεωρώντας πως παραβίασε τις αρχές του. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρος ακόμα και για το αν ισχύει σαν μύθος, παρόλα αυτά υποθέτω ότι ήδη αρκετοί έχετε καταλάβει το point μου.

Όχι Eon, δεν υπήρχε ποτάμι και ο Βούδας ήταν ήδη φαγωμένος

Το πρόβλημα βρίσκεται στις ακραίες συμπεριφορές. Ξεκουραστείτε. Φάτε κάτι παραπάνω, όπως συνηθίζεται, χάστε μερικές προπονήσεις και περάστε ήρεμα τις διακοπές σας, πάντα στα πλαίσια τις ισορροπίας. Δεν χρειάζεται να νιώθετε ένοχα για αυτό και σίγουρα οι συνέπειες δεν θα είναι φοβερές, δεδομένου ότι διατηρείτε την ισορροπία και στα υπόλοιπα aspects της ζωής σας.

Αλλά για να μην ξεφεύγουμε από τον αρχικό σκοπό.

Όχι ακριβώς ο αρχικός σκοπός

Το parkour.GR σας εύχεται καλές και παραγωγικές διακοπές, καλές προπονήσεις και ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

< Prev		Next >