Ο όρος "Free-Running" επινοήθηκε από το Guillaume Pelletier, ένα από τα άτομα που συμμετείχαν στην παραγωγή του ντοκυμανταίρ Jump London, το 2003. Αρχικά, προοριζόταν για μια πιο διεθνή έκδοση του Parkour, μιας και τα Αγγλικά είναι πιο διαδεδομένη γλώσσα, και ο Pelletier θεωρούσε οτί το όνομα "Free-Running" αποτελούσε ακριβή μετάφραση της λέξης "Parkour". Έτσι, και οι δύο αυτοί όροι χρησιμοποιούνταν εναλλακτικά στο Jump London.

Ωστόσο, η άποψη του Sébastien Foucan για το Parkour απέκλινε από αυτή του David Belle. Έτσι, η κοινότητα άρχισε να αναφέρεται στην έκδοση του Foucan ως "Free-Running", και κράτησαν το όνομα Parkour για τον ορισμό του David Belle.

Δύο λόγια για το Free-Running: Το Free-Running αποσκοπεί στην ομορφιά, τη χάρη, και την ομαλότητα της κίνησης. Ο free-runner προπονείται ώστε να μπορεί να κινείται ελεύθερα στο περιβάλλον, αστικό ή μη, και να μπορεί να εκφράζει τον εαυτό μέσω της διάδρασης με τα διάφορα αντικείμενα του χώρου.

Άρα λοιπόν, η κεντρική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τεχνών είναι η εξής: Το Parkour αποτελεί ένα πρακτικό άθλημα (όπως οι πολεμικές τέχνες), ενώ το Free-Running αποτελεί ένα καλλιτεχνικό άθλημα (όπως η ρυθμική γυμναστική). Βέβαια, θεωρείται αυτονόητο ότι και οι δύο αυτές δραστηριότητες είναι εξαιρετικά απαιτητικές, τόσο νοητικά όσο και σωματικά.