Συγγραφή : noxteryn

Η κίνηση του Parkour είναι πολυσύνθετη, αλλά στηρίζεται σε κάποιες θεμελιώδεις κινήσεις ή κατηγορίες κινήσεων, από τις οποίες πηγάζονται όλες οι δευτερεύουσες. Αυτες είναι οι παρακάτω:

• Franchissement (Διασταύρωση): Πέρασμα ανάμεσα από δύο εμπόδια, συνήθως οριζόντια.
• Lâché (Απελευθέρωση): Απελευθέρωση των χεριών από (οριζόντιο) εμπόδιο, είτε για να πιαστεί ο traceur από κάποιο άλλο είτε για να προσγειωθεί στο έδαφος.
• Passe Muraille (Υπερπήδηση Τοίχου): Σκαρφάλωμα και ανάβαση ή υπερπήδηση ενός τοίχου.
• Passement (Πέρασμα): Πέρασμα πάνω από εμπόδιο, συνήθως με τη βοήθεια των χεριών.
• Planche (Ανάβαση): Ανάβαση οριζοντίου εμποδίου με τη χρήση των χεριών μόνο.
• Roulade (Κυβίστηση): Κυβίστηση, η οποία χρησιμοποιείται για τη διατήρηση της οριζόντιας διανυσματικής ταχύτητας μετά από διαγώνια προσγείωση.
• Saut des Bras (Άλμα Χειρών): Άλμα όπου ο traceur πιάνεται από κάποιο (οριζόντιο) εμπόδιο, συνήθως την κορυφή ενός τοίχου, με τα πόδια ενάντια σε αυτό.
• Saut de Détente (Χαλαρό Άλμα): Άλμα απόστασης.
• Saut de Fond (Πτώση): Άλμα από υψηλότερο επίπεδο προς χαμηλότερο επίπεδο.
• Saut de Précision (Άλμα Ακρίβειας): Άλμα προς συγκεκριμένο σημείο, όπου ο traceur πρέπει να διατηρήσει την ισορροπία του μετά την προσγείωση.
• Tic-Tac (Τικ-Τακ): Άλμα όπου ένα αντικείμενο λειτουργεί ως πάτημα για την υπερπήδηση εμποδίου ή κάλυψη απόστασης.

Στην κατηγορία Passement ανήκουν αρκετές τεχνικές, όπως το Saut du Chat (Αλμα του Γάτου), Passement Rapide (Ταχύ Πέρασμα), Passement Reverse (Ανάποδο Πέρασμα), Demi Tour (Μισή Τροχιά), ανάμεσα σε άλλες.

Πολλοί traceurs αναλώνονται μαθαίνοντας (ή προσπαθώντας να μάθουν) τις ονομασίες των διαφόρων τεχνικών του Parkour και των αναρίθμητων παραλλαγών τους. Ακόμα χειρότερα, κάποιοι έχουν ως στόχο τους να εφεύρουν κάποια νέα κίνηση για να γίνουν "διάσημοι" ή κάτι εξίσου τιποτένιο.

Συναντώ πολλούς νέους traceurs στις ομαδικές προπονήσεις μας. (Σημειώνω ότι δεν αναφέρομαι σε αρχάριους, αλλά σε νέους, που υποτίθεται ότι γνωρίζουν μερικά πράγματα για το Parkour.) Υπάρχουν, λοιπόν, κάποιες ερωτήσεις που με ρωτούν, οι οποίες με ενοχλούν όσο τίποτε άλλο, και αυτές είναι του τύπου "Πόσα κόλπα ξέρεις;". Μπορεί να φαίνεται απλή μια απορία αυτού του είδους, αλλά κρύβει μια εκτενή άγνοια πάνω στη θεωρία του Parkour.

Πρώτον, το Parkour δεν είναι μια λίστα με τεχνικές που πρέπει να "βγάλεις" ώστε να κερδίζεις πόντους ή να ανεβαίνεις level ή δεν ξέρω και εγώ τι. Στόχος μας είναι η τελειοποίηση μέσω της συνεχούς εξάσκησης. Αποτελεί μεγά λάθος να σκεφτόμαστε "ουφ, πάει και το roulade, τώρα θα μάθω saut de bras".

Δεύτερον, μια ερώτηση τέτοιου είδους δεν έχει κανένα νόημα πέραν της σύγκρισης. Με άλλα λόγια, τα κίνητρά της είναι καθαρά ανταγωνιστικά ή, ακόμα χειρότερα, κουτσομπολίστικα. Τέτοιες πληροφορίες απλούστατα δεν αφορούν ένα νέο, και δεν το λέω με ελιτιστικό ύφος αυτό.

Η γνώση των θεμελιωδών τεχνικών δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εργαλείο που μας βοηθά να γίνουμε πραγματικοί traceurs (και traceuses). Είναι κάτι σαν αλφάβητο για την κίνησή μας. Σκοπός μας είναι να τις κατανοήσουμε, να τις κατακτήσουμε, και μετά να αναπτύξουμε το δικό μας προσωπικό τρόπο.

Ωστόσο, η έννοια των "θεμελιωδών" τεχνικών αποτελεί δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία, είναι πολύ βοηθητικό να έχουμε έναν οδηγό για να χτίσουμε τις βάσεις μας, αλλά, από την άλλη, ελλοχεύει ο κίνδυνος της προσκόλλησης σε αυτές τις τεχνικές, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί εξαιρετικά αργά ή και καθόλου ο πραγματικός τρόπος κίνησής μας.

Οι επιπτώσεις αυτού είναι ακόμα πιο εμφανείς όταν ένα άτομο αρχίζει να "βλέπει" με τεχνικές. Αντί να σκέφτεται "θα πάω πρώτα εδώ, μετά εδώ, και μετά εκεί", λέει "θα κάνω ένα precision εδώ, ένα saut du chat εδώ, και ένα franchissement εκεί". Κοντολογοίς, ταυτίζει ή ζευγαρώνει εμπόδια με τεχνικές. Πρώτα από όλα, αυτό δεν είναι Parkour, είναι χορογραφία. Δεύτερον, στόχος του Parkour είναι πάντα η αυθόρμητη κίνηση, και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να αναπτυχθεί μέσω μιας προπόνησης που έχει αυτή τη μορφή.

Θυμάμαι ένα παράδειγμα που αρέσει πολύ στον Andi. Ήταν με κάτι παιδιά και προπονούνταν, και ένας παρατήρησε ότι κάποιος τοίχος "δεν ήταν καλός" επειδή "δε μπορούσες να τον περάσεις με vault". Ο Andi είχε ενοχληθεί αρκετά με αυτό το σχόλιο, γιατί πάντα έλεγε ότι η λέξη-κλειδί στο Parkour είναι "προσαρμογή", και είπε "τότε μην τον περάσεις με vault, πάτα πάνω του με το πόδι, κάνε dive roll, πήδα από πάνω, προσαρμόσου". Στόχος μας είναι να προσαρμοζόμαστε στο περιβάλλον, και όχι να μιμούμαστε αυτά που είδαμε να κάνουν άλλοι στα videos του YouTube, εκτελώντας μια σειρά από φιγούρες.