Πατάμε με τη μύτη του ποδιού στο αντικείμενο (πχ τοίχος, πέτρα, πεζούλι, free-runner, κτλ) σε ένα ύψος μεταξύ των γοφών και του λαιμού, ανάλογα με το ύψος και το μήκος του άλματος που θέλουμε να επιχειρήσουμε.

Ένα κοινό λάθος που κάνουν πολλοί είναι να βιάζονται υπερβολικά να περάσουν στο "tac", με αποτέλεσμα να μην πατάνε σταθερά στο αντικείμενο. Δεν αγγίζουμε απλώς το αντίκειμενο. Πατάμε γερά για να φύγουμε μακριά από αυτό.

Θεωρείται αυτονόητο ότι οφείλουμε να είμαστε βέβαιοι ότι το αντικειμενο στο οποίο θα πατήσουμε να έχει αρκετά υψηλό συντελεστή τριβής, γιατί αν γλιστρήσουμε θα έχουμε προβλήματα. Επίσης, επειδή στο "τελείωμα" της τεχνικής προσγειωνόμαστε με το ένα πόδι μόνο, σιγουρευόμαστε να έχουμε αρκετά δυνατά πόδια και ανθεκτικούς αστραγάλους.